W przededniu 81. rocznicy zaślubin Polski z Bałtykiem, których dokonał kapral Franciszek Niewidziajło, odbyła się uroczystość przy Pomniku Chwały na Cmentarzu Wojennym w Kołobrzegu, upamiętniająca krwawą bitwę stoczoną przez żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego. W wydarzeniu wziął udział Zastępca Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, minister Michał Syska, a także uczestnicy walk o Kołobrzeg: mjr Bolesław Danielkiewicz, por. Wacław Milczewski, por. Edward Róg, por. Józef Kwiatkowski oraz por. Józef Nowak.
Minister na początku swojego przemówienia zwrócił się bezpośrednio do obecnych na uroczystości kombatantów, którzy brali udział w walkach o Kołobrzeg:
– Panie majorze Danielkiewicz, panie poruczniku Kwiatkowski, panie poruczniku Milczewski, panie poruczniku Nowak, panie poruczniku Róg. Spotykamy się dzisiaj w tym wyjątkowym miejscu, w tym wyjątkowym dniu, by oddać hołd Wam i Waszym towarzyszom broni, którzy 81 lat temu, po krwawych bojach o miasto, na kołobrzeskiej plaży dokonali symbolicznych zaślubin Polski z morzem.
– Spotykamy się, by oddać hołd wszystkim żołnierkom i żołnierzom 1. Armii Wojska Polskiego, którzy rozpoczęli swój krwawy szlak bojowy pod Lenino, a zakończyli w maju 1945 roku w Berlinie, zawieszając biało-czerwoną flagę na Kolumnie Zwycięstwa, w ten sposób symbolicznie kończąc najstraszniejszą wojnę w historii ludzkości – powiedział minister Michał Syska.
Zastępca Szefa zaznaczył również, że historia żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego jest świadectwem skomplikowanych losów naszego narodu oraz dramatycznych wyborów, przed którymi stawiała ich rzeczywistość tamtych czasów.
– Historia żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego doskonale odzwierciedla skomplikowaną i często bardzo dramatyczną historię naszego kraju. W szeregach 1. Armii walczyli żołnierze Armii Krajowej, powstańcy warszawscy, ale byli także Sybiracy, dla których polski mundur - mundur 1. Armii Wojska Polskiego był częstokroć jedyną przepustką, drogą powrotu z tej nieludzkiej ziemi do upragnionej ojczyzny.
– Niestety w ostatnich latach byliśmy świadkami częstokroć dzielenia polskiej żołnierskiej krwi; byliśmy świadkami gorszących prób wymazywania z przestrzeni publicznej miejsc pamięci poświęconych tym żołnierzom czy też usuwania nazw ważnych rocznic związanych z czynem zbrojnym 1. Armii Wojska Polskiego. Dlatego jestem niezwykle dumny i szczęśliwy, że od dwóch lat, jako Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, skończyliśmy z dzieleniem żołnierskiej krwi.
Minister podziękował również wszystkim, którzy dbają o pamięć o żołnierzach 1. Armii Wojska Polskiego:
– Chciałem dziś pokłonić się nisko i podziękować samorządowcom Pomorza Zachodniego i Środkowego, przedstawicielom organizacji społecznych oraz kombatanckich, muzealnikom i środowisku naukowemu za to, że mimo różnych okoliczności konsekwentnie podtrzymują pamięć o bohaterkach i bohaterach 1. Armii Wojska Polskiego.
– Wieczna chwała Bohaterkom i Bohaterom, zdobywcom Kołobrzegu! Nigdy więcej wojny! - zakończył.
W trakcie uroczystości odbyła się ceremonia wręczenia odznaczeń. Medal Pro Bono Poloniae z rąk Zastępcy Szefa Urzędu, Michała Syski, otrzymała pani Anna Mieczkowska – prezydent miasta Kołobrzeg. Medal Pro Patria, za zaangażowanie w pielęgnowanie pamięci o historii polskiej walki o wolność i niepodległość, otrzymał pan Dawid Krystek – II wicewojewoda zachodniopomorski. Ministrowi podczas ceremonii medalowej towarzyszył wiceminister Stanisław Wziątek.
Wydarzenie poprzedziła uroczystość nadania skwerowi imienia gen. Waldemara Skrzypczaka – dowódcy Wojsk Lądowych RP w latach 2006–2009, a w latach 2011–2013 wiceministra obrony narodowej. W 2005 r. był dowódcą Wielonarodowej Dywizji Centrum–Południe w Iraku.
_______
Od 8 marca 1945 roku 1 Armia Wojska Polskiego, toczyła z Niemcami zacięte boje o opanowanie Kołobrzegu. Miasto, zamienione wcześniej w twierdzę, broniło się przez jedenaście dni. Bitwa o Kołobrzeg była kluczowym etapem walk na Pomorzu Zachodnim, uchodzącym za największy regularny bój uliczny w II wojnie światowej z udziałem polskich wojsk.
Bitwa o Kołobrzeg uchodzi za największą bitwę oręża polskiego od czasów kampanii 1939 roku, kiedy armie „Poznań” i „Pomorze” toczyły długotrwałe walki nad Bzurą. Bój o twierdzę kołobrzeską jest też uznawany za największą w dziejach, wyłączając powstanie warszawskie, bitwę miejską (uliczną) z udziałem oręża polskiego.
